Komend: Riki Mijling en Marena Seeling

3 april 30 mei 2021
Image

Riki Mijling (Nijmegen, 1954) studeerde aan de Koninklijke Academie voor Kunst en Vormgeving in den Bosch. Momenteel woont en werkt ze in Amsterdam, Doetinchem en in Amoreiras Gare (Portugal).

Het werk van Mijling kan worden gerekend tot de traditie van de geometrische abstractie. Uit haar vormentaal blijkt haar liefde voor het bouwen en de veranderlijke constructie. Ze slaagt er in om ons als kijker te boeien door het fenomeen ruimte te laten ervaren. Je zou kunnen zeggen dat ze de ruimte verovert, in fysieke, filosofische of puur functionele zin. Haar vormen zijn strak en essentieel. De sculpturen kunnen worden verplaatst en in diverse composities worden samengesteld. Niet alleen veranderen de beelden door er omheen te lopen, maar Mijling laat ook toe om daadwerkelijk het beeld fysiek te wijzigen.

Ook de natuur grijpt in op de werken. Door het staal te laten roesten of het metaaloppervlak te branden ontstaat een samenspel tussen het werk en de omgeving en worden zo natuur en cultuur met elkaar in verband gebracht.

Haar sculpturen ontstaan systematisch maar worden tegelijkertijd door de intuïtie gestuurd. Daarbij past zij evenwel mathematische wetmatigheden toe, zoals de gulden snede. Die aanpak resulteert in reeksen geometrische sculpturen, ontstaan uit een logische opeenvolging van herinterpreteren en reduceren.

Tekst: Stijn Coppejans, galeriehouder

rikimijling-foundation.com



Image

Marena Seeling pelt hetgeen ze waarneemt als het ware af. Als uitgangspunt neemt ze foto’s, gemaakt tijdens fietstochten in haar geboortestreek bij Nijmegen. Uit de afbeeldingen knipt ze vormen die haar opgevallen zijn. Dit losknippen uit de oorspronkelijke context biedt ruimte voor nieuwe betekenissen die verder onderzocht worden in het schilderproces dat volgt.

Naast schilderijen maakt zij ook 'wallshapes'. Het zijn uitgezaagde vormen beschilderd met olieverf, waarbij een dynamische penseelvoering de ‘shapes’ de ruimte in stuwen.

Marena groeide op in een dijkhuis met uitzicht op de Waal en de uiterwaarden. Tijdens haar jeugd is het silhouet van de oprukkende industriële bebouwing een vanzelfsprekend onderdeel van de horizon. Dit beeld van het geïndustrialiseerde polderlandschap bij haar geboortedorp Weurt komt terug op de schilderijen van Seeling. Op het snijvlak van figuratie en abstractie onderzoekt zij het geziene, hoe de ervaring van ruimte zich verhoudt tot het platte vlak van het canvas en de opbreng van verf.

Het gecalculeerde toeval is essentieel in haar werk. De kwaststreek is belangrijk. Deze geeft richting, vorm en kader. Kleur is tijdens dit proces de aanjager en het witte doek de tegenhanger als de ultieme ruimte. In haar blog ‘Hooglicht’ schrijft ze over de route die zij aflegt.