Volgens filosoof Erno Eskens is een democratie pas werkelijk af wanneer de belangen van alle betrokkenen zorgvuldig en consequent worden meegewogen. In de huidige politieke praktijk gaat die aandacht vrijwel uitsluitend uit naar mensen, terwijl dieren, planten en hele ecosystemen structureel worden genegeerd. Dat leidt er volgens Eskens toe dat wij ons gedragen als ‘kleine dictators’: we beslissen over de leefomgeving, het welzijn en zelfs het voortbestaan van andere levende wezens, zonder dat zij enige vorm van inspraak hebben.

Deze houding is volgens Eskens het resultaat van een diepgeworteld superioriteitsdenken, waarin de mens zichzelf heeft uitgeroepen tot maatstaf van alle dingen. Om deze fundamentele ongelijkheid te doorbreken, komt hij met een aantal concrete voorstellen. Zo stelt hij voor om niet-menselijke wezens juridische vertegenwoordigers te geven.Advocaten zouden dan namens dieren of natuurgebieden kunnen optreden wanneer hun belangen worden geschonden.

Daarnaast introduceert Eskens het idee van ‘taxonomische kiesdistricten’, waarbij politici niet alleen mensen, maar ook specifieke groepen niet-menselijke wezens vertegenwoordigen.Op die manier, zo betoogt hij, wordt de macht van de ‘koning-mens’ ingeperkt en krijgt democratie een werkelijk inclusieve en rechtvaardige vorm.

Erno Eskens is filosoof en politicoloog. Hij werkt als uitgever bij Noordboek, waar hij onder meer de dierenrechtenbibliotheek onder zijn hoede heeft. Voor Het zoölogisch manifest. Rechten voor alles wat leeft schreef hij onder meer Democratie voor dieren en Een beestachtige geschiedenis van de filosofie.
Lees hier zijn interview in Filosofie Magazine.