Tijdens dit socratisch gesprek ga je in een kleine groep samen op zoek naar antwoorden op fundamentele vragen rond het thema ‘spelen’. We onderzoeken onze eigen aannames, opvattingen en principes door elkaar open en respectvol vragen te stellen.

De afgelopen maanden hebben we al mooie (zelf)inzichten opgedaan met onderzoeksvragen als: wanneer wordt complexiteit eenvoudig, en wat maakt eenvoud complex of moeilijk? Wat is rust? Wanneer leidt gevoel tot een verstandig besluit? Waarvoor is kwetsbaarheid nodig? Wat gebeurt er als ik iemand iets toevertrouw?

Deze keer pakken we het speels aan, maar wat is spelen eigenlijk? Onlangs hoorde ik dat Lego een Chief Philosophy Officer heeft aangesteld omdat het bestuur niet meer wist wat ‘spelen’ inhoudt. Ze waren te ver afgedwaald van hun essentie: het Deense LEgGOdt betekent tenslotte ‘speel goed’ of ‘goed spelen’. Er stond dus nogal wat op het spel …

Maar eerlijk gezegd weet ik zelf ook niet goed wat ‘spelen’ is. Ik speelde al langer met de gedachte om ‘spelen’ het onderwerp te maken van een socratisch gesprek, maar ik raak al snel verstrikt in betekenissen. Speel ik soms met vuur, en kan ik er wel speels mee omgaan?

Spelen heeft vaak iets lichtzinnigs en luchtigs, maar geldt dat ook voor de baby die zijn omgeving spelenderwijs ontdekt? Wanneer mag je iets bagatelliseren met: ‘het was maar een spelletje’ – iets wat je trouwens een verliezer vaker hoort zeggen dan een winnaar…

Wat is voor jou een spel?‍

Aan de hand van een eigen, concrete gebeurtenis onderzoek je het thema. Door deel te nemen aan een socratisch gesprek leer je niet alleen je eigen opvattingen en overtuigingen beter kennen, maar oefen je ook met ideeën formuleren, zorgvuldig argumenteren, luisteren, geduld betrachten, vragen stellen en zowel anderen als jezelf beter beluisteren en begrijpen.
‍

Socratisch gespreksleider Paul Wokke neemt de deelnemers mee in de vijf stappen van de socratische zandloper-methode.
‍

Het maximum aantal deelnemers is 8.